Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Non stop ρεσιτάλ κυβερνητικής θρασύτητας



Η "εποχή του αδιανόητου", όπως αποκαλώ τους καιρούς που διανύουμε, έρχεται να προσθέσει νέα επεισόδια στο ελληνικό δράμα, με πρόθυμα θύματα αυτούς που θα υποστούν τις συνέπειες της κυβερνητικής αναλγησίας, αποτέλεσμα ενός καλά στημένου παιχνιδιού απαξίωσης κάθε έννοιας κοινωνικού αγαθού και οικονομικής εξαθλίωσης μεγάλου μέρους του πληθυσμού εις το όνομα μιας κρίσης που καλούνται πάντα να πληρώσουν τα μικρά ψάρια.

Λαμπρό τέκνο αυτής της νέας τάξης πραγμάτων ο υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης, που επικαλούμενος την διόγκωση των δαπανών για διαγνωστικές εξετάσεις, "κατευθύνει" όπως ισχυρίζεται του γιατρούς να γράφουν λιγότερες εξετάσεις, όπως τα τεστ παπ, οι μαστογραφίες και ο έλεγχος για τον προστάτη αλλά και διάφορες άλλες, καταφέροντας ένα καίριο πλήγμα τόσο στον τομέα της πρόληψης, βασικό οχυρό για την προστασία της υγείας των πολιτών, αλλά και της διάγνωσης, αφού επιμηκύνεται σημαντικά ο ορίζοντας επαναληπτικών εξετάσεων, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να κινδυνεύουν λόγω μη έγκαιρης διάγνωσης.

Η δικαιολογία που χρησιμοποιεί ο υπουργός Υγείας για να αιτιολογήσει την απόφασή του αυτή να στείλει στον "Καιάδα" την πρόληψη και τη διάγνωση ως δαπανηρές είναι η διόγκωση των δαπανών για διαγνωστικές εξετάσεις, που μάλιστα είπε ότι βρίσκονται "εκτός ελέγχου". Δεν μας λέει όμως - διότι προφανώς θα εκθέσει και θα εκτεθεί- κατά πόσο η διόγκωση αυτή των δαπανών οφείλεται στο γεγονός ότι τόσο τα δημόσια νοσοκομεία όσο και ο ΕΟΠΥΥ έχουν απαξιωθεί σε βαθμό τέτοιο, ώστε οι ασθενείς σχεδόν υποχρεούνται να καταφεύγουν σε διαγνωστικά κέντρα, με αποτέλεσμα το κόστος των εξετάσεων να είναι πολλαπλάσιο. Διότι δεν είναι δυνατόν να περιμένεις μήνες και περνάς ατέλειωτες ώρες αναμονής για να κάνεις μια εξέταση, όσο απλή ή σύνθετη και αν είναι. Πόσο μάλλον όταν για ένα ασθενή ο χρόνος είναι κρίσιμος παράγοντας. Ποιος έθεσε λοιπόν τις δαπάνες εκτός ελέγχου; Οι ασθενείς, οι γιατροί ή οι χειρισμοί τους;

Απαξιώνουν μεθοδευμένα το κοινωνικό αγαθό της δημόσιας υγείας, διότι δεν θέλουν τίποτα να έχει πλέον δημόσιο χαρακτήρα, συνδέουν τη διάγνωση και τη θεραπεία με την χρηματοδοτική ικανότητα του κάθε ασθενή, πετούν στον "Καιάδα" όσους ασθενείς δεν είναι σε θέση να πληρώσουν εκ νέου για να έχουν την περίθαλψη για την οποία έχουν ήδη πληρώσει, καταργούν κάθε έννοια ισότητας και ανθρωπιάς, οδηγώντας την χώρα όλο και πιο βαθιά σε μια ανθρωπιστική κρίση που δεν έχει τέλος. Και ουδείς μπορεί να αμφιβάλει πλέον ότι υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν αληθινά θύματα αυτής της κρίσης. Ότι το κόστος πληρώνεται και θα πληρωθεί με ανθρώπινες ζωές, που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν δεν μας κυβερνούσαν αχυράνθρωποι.

Άλλο επεισόδιο στο ρεσιτάλ κυβερνητικής θρασύτητας, που ηχεί στα αυτιά μας καθημερινώς και αδιαλείπτως, είναι η τοποθέτηση της κυβερνητικής εκπροσώπου, η οποία, απέναντι στη δήμευση περιουσιών που επιχειρείται, έχει μόνο να πει ότι οι επενδύσεις στα ακίνητα είναι "πεταμένα λεφτά" Δηλαδή στερείς από τους πολίτες τους κόπους μιας ζωής και έχεις το θράσος με περισσή μικροψυχία να πεις ότι εσύ δεν διαθέτεις ακίνητα, πιστή στο πνεύμα "να πεθάνει ο γάιδαρος του γείτονα" γιατί εσύ όπως λες δεν έχεις γάιδαρο ή σου ψόφησε.

Η κυρία Βούλτεψη μπορεί να μην επέλεξε να επενδύσει σε ακίνητα, επένδυσε όμως στη στήριξη μιας κυβέρνησης που δημεύει περιουσίες. Δεν ξέρω βέβαια ποια από τις επενδύσεις αυτές είναι περισσότερο αποδοτική.

Πάντως, από όλα τα παραπάνω, αυτό που με φοβίζει περισσότερο δεν είναι ο κυνισμός των κυβερνητικών στελεχών, τον οποίο γνωρίζουμε από καιρό και φυσικά δεν θα περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Είναι κυρίως η αδράνεια των πολιτών απέναντι σε αυτή την επιδρομή που δέχονται. Και γαία πυρί μιχθήτω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου